ऊन जरा जास्त आहे, दरवर्षी वाटतं..
भर ऊन्हात पाऊस घेऊन, आभाळ मनात दाटतं..
तरी पावलं चालत राहतात, मन चालत नाही,
घामाशीवाय शरीरामध्ये कुणिच बोलत नाही..
इतक्यात कुठून एक ढग सूर्यासमोर येतो,
ऊन्हामधला काही भाग पंखांखाली घेतो..
वारा उनाड मुलासारखा सैरवैरा पळत राहतो,
पाना-फुला-झाडांवराती, छपरावरती चढून पाहतो..
दुपार टळुन संध्याकाळचा सुरू होतो पुन्हा खेळ,
ऊन्हामागुन चालत येते गार गार कातार वेळ..
चक्क डोळ्यांसमोर ऋतू कूस बदलून घेतो..
पावसा आधीच ढगांमधे कुठून गारवा येतो?
गारवा.. वार्यावर भिर भिर भिर पारवा नवा नवा..
प्रिये नभात ही चांदवा नवा नवा
गवतात गाणे झुलते कधीचे
हिरवे किनारे हिरव्या नदीचे
पाण्यावर सर सर सर काजवा नवा नवा
प्रिये मनातही ताजवा नवा नवा
आकाश सारे माळून तारे
आता रूपेरी झालेत वारे
अंगभर थर थर थर नाचवा नवा नवा
प्रिये तुझा जसा गोडवा नवा नवा..
गीत - सौमित्र
संगीत - मिलिंद इंगळे
स्वर - मिलिंद इंगळे
No comments:
Post a Comment