Sunday, August 21, 2011

ऋतू हिरवा...


ऋतू हिरवा, ऋतू बरवा, पाचूचा वनी रुजवा
युगविरही हृदयावर, सरसरतो मधूशिरवा

भिजूनी उन्हे चमचमती, क्षण दिपती क्षण लपती
नितळ निळया अवकाशी, मधुगंधी तरल हवा

मनभावन हा श्रावण
, प्रियसाजण हा श्रावण

भिजवी तन, भिजवी मन हा श्रावण
थरथरत्या अधरावर, प्रणयी संकेत नवा

नभी उमटे इंद्रधनू, मदनाचे चाप जणू
गगनाशी धरणीचा, जूळवितसे सहज दुवा

Friday, August 12, 2011

श्रावणमासी हर्षमानसी

श्रावणमासी हर्षमानसी हिरवळ दाटे चोहिकडे
क्षणात येती सरसर शिरवे क्षणात फिरुनी ऊन पडे

वरती बघता इंद्रधनुचा गोफ दुहेरी विणलासे
मंगल तोरण काय बांधले नभोमंडपी कुणी भासे

झालासा सूर्यास्त वाटतो, सांज -अहाहा तो उघडे
तरुशिखरांवर उंच घरांवर पिवळे पिवळे ऊन पडे

उठती वरती जलदांवरती अनंत संध्याराग पहा
सर्व नभावर होय रोखिले सुंदरतेचे रुप महा

बलाकमाला उडता भासे कल्पसुमांची माळचि ते
उतरुनि येती अवनीवरती ग्रहगोलचि की एकमते

फडफड करुनि भिजले अपुले पंख पाखरे सावरती
सुंदर हरिणी हिरव्या कुरणी निजबाळांसह बागडती

खिल्लारे ही चरती रानी गोपही गाणी गात फिरे
मंजूळ पावा गाई तयांचा श्रावण महिमा एकसुरे

सुवर्ण चंपक फुलला विपिनी रम्य केवडा दरवळला
पारिजातही बघता भामा रोष मनीचा मावळला

सुंदर परडी घेऊनि हाती पुरोपकंठी शुध्दमती
सुंदर बाला या फुलमाला रम्य फुले पत्री खुडती

देवदर्शना निघती ललना हर्ष मावे ना हृदयात
वदनी त्यांच्या वाचून घ्यावे श्रावण महिन्याचे गीत


कवी - बालकवी


Monday, July 4, 2011

चिंब भिजलेले


या रिमझिम झिलमिल पाऊसधारा, तनमन फुलवुन जाती,

सहवास तुझा, मधुमास फुलांचा, गंध सुखाचा हाती,

हा धुंद गार वारा, हा कोवळा शहारा, उजळुन रंग आले, स्वच्छंद प्रीतीचे,

चिंब भिजलेले, रूप सजलेले, बरसुनी आले, रंग प्रीतीचे ||धॄ||


ओढ जागे राजसा रे, अंतरी सुख बोले, सप्तरंगी पाखरू हे, इंद्रधनु बघ आले,

लाट ही, वादळी, मोहुनी गाते,

ही मिठी, लाडकी, भोवरा होते,

पडसाद भावनांचे, रे बंध ना कुणाचे, दाही दिशांत गाणे, बेधुंद प्रीतीचे ||१||


ऊन आले, पंख आले, रूप हे सुखाचे, रोमरोमी जागले, दीप बघ स्वप्नांचे,

बरसतो मोगरा, थेंब गंधाचे,

भरजरी वेल हे, ताल छंदांचे,

घनव्याकुळ रिमझिमणारा,मन अत्तर दरवळणारा,

ही स्वर्गसुखाची दारे, हे गीत प्रीतीचे ||२||





गीतः प्रवीण दवणे.

संगीतः अजय-अतुल.

गायकः शंकर महादेवन, अमॄता नातू.

चित्रपटः बंध प्रेमाचे (२००७).

रिमझिम पाऊस पडे सारखा

Friday, June 24, 2011

नभ मेघांनी आक्रमिले...

नभ मेघांनी आक्रमिले | तारांगण सर्वही झाकूनि गेले || धृ. ||


कड कड कड कड शब्द करोनी | लखलखता सौदामिनी |
जातातचि नेत्रही दिपोनी | अति विरही जन ते व्याकुळ झाले || १ ||


नभ मेघांनी आक्रमिले...




- कृ. प्र. खाडिलकर (संगीत सौभद्र)
गायक: प्रभाकर कारेकर.

Tuesday, June 21, 2011

घन घन माला नभी दाटल्या


घन घन माला नभी दाटल्या, कोसळती  धारा
केकारव करी मोर काननी उभवून उंच पिसारा   ...धृ.

कालिंदीच्या तटी श्रीहरी
तशात घुमवी धुंद बासरी
एक अनामिक सुगंध येतो, ओल्या अंधारा   ...१

वर्षाकालिन सायंकाली
लुकलुक करिती दिवे गोकुळी
उगाच त्यांच्या पाठिस लागे भिरभिरता वारा   ...२

कृष्णविरहिणी कोणी गवळण
तिला अडविते कवाड, अंगण
अंगणी अवघ्या तळे साचले, भिडले जल दारा   ...३


गीत: गदिमा
गायक: मन्ना डे

Friday, June 17, 2011

गडद निळे गडद निळे

गडद निळे गडद निळे जलद भरुनी आले
शीतल तनु चपल चरण अनिल गण निघाले

दिन लंघुनी जाय गिरी, पद उमटे क्षितिजावरी
पद्मराग वृष्टी होय माड भव्य नाचे
गडद निळे गडद निळे जलद भरुनी आले

धुंद सजल हसीत दिशा, तृणपर्णी सज्ज तृषा
तृप्तीचे धन घनात बघुनी मन निवाले
गडद निळे गडद निळे जलद भरुनी आले

उतट बघुनी हरी करुणा हरित धरा हो गहना
मंदाकिनी वरुनी धवल विहगवृंद डोले
गडद निळे गडद निळे जलद भरुनी आले

रजत नील ताम्र नील स्थिर पल जल पल सलील
हिरव्या तटी नावांचा कृष्णमेळ खेळे
गडद निळे गडद निळे जलद भरुनी आले

मीन चमकुनी उसळे, जलवलयी रव मिसळे
नवथर रस रंग गहन करिती नयन ओले
गडद निळे गडद निळे जलद भरुनी आले

धूसर हो क्षितिज त्वरित, घोर पथी अचल चकित
तृण विसरूनी जवळील ते खिळवी गगनी डोळे
गडद निळे गडद निळे जलद भरुनी आले

टप टप टप पडती थेंब मनी वनीचे विझती डोंब
वत्सल ये वास, भूमी आशीर्वच बोले
गडद निळे गडद निळे जलद भरुनी आले

- बा.भ. बोरकर

Thursday, June 16, 2011

श्रावणात घन निळा बरसला...


श्रावणात घन निळा बरसला, रिमझिम रेशीमधारा
उलगडला झाडांतुन अवचित, हिरवा मोरपिसारा ॥ ध्रु ॥
जागुनि ज्याची वाट पाहिली, ते सुख आले दारी
जिथे तिथे राधेला भेटे, आता श्याम मुरारी
माझ्याही ओठावर आले, नाव तुझेच उदारा ॥ १ ॥
रंगाच्या रानात हरवले, हे स्वप्नांचे पक्षी
निळ्या रेशमी पाण्यावरती, थेंबबावरी नक्षी
गतजन्मीची ओळख सांगत, आला गंधित वारा ॥ २ ॥
पाचुच्या हिरव्या माहेरी, उन हळदीचे आले
माझ्या भाळावर थेंबाचे फुलपाखरु झाले
मातीच्या गंधाने भरला, गगनाचा गाभारा ॥ ३ ॥
पानोपानी शुभशकुनाच्या कोमल ओल्या रेषा
अशा प्रीतिचा नाद अनाहत, शब्दावाचुन भाषा
अंतर्यामी सूर गवसला, नाही आज किनारा ॥ ४ ॥


गायक/गायिका: 
लता मंगेशकर
संगीतकार: 
श्रीनिवास खळे
गीतकार: 
मंगेश पाडगांवकर

Thursday, May 26, 2011

झरे मेघ

झरे मेघ आभाळी तेव्हा
भान हरपुनी चिंब भिजावे
थेंबांचे इवलाले मोती
तळहातावर झेलून घ्यावे.

झरे मेघ आभाळी तेव्हा
मातीच्या गंधात भिजावे
धरुन बोट वा-याचे अलगद
डोंगर माथे चुंबुनी यावे.

झरे मेघ आभाळी तेव्हा
पाउसवेडा पक्षी व्हावे
क्षितीजावरल्या इंद्रधनुच्या
रंगामध्ये रंगून जावे.

झरे मेघ आभाळी तेव्हा
हळूच हिरव्या रानी जावे
ठायीठायीचे हिरवे यौवन
गात्रांमध्ये भरून घ्यावे.

आणि यातलं काहीच जनत नसेल तर...

झरे मेघ आभाळी तेव्हा
क्षणभर अपुले वय विसरावे
नाव कागदी घेऊन हाती
खुशाल डबक्याकाठी रमावे.

- गुरु ठाकूर