तुझ्या माझ्यासवे कधी

तुझ्या माझ्यासवे कधी गायचा पाऊसही
तुला बोलावता पोचायचा पाऊसही

पडे ना पापणी पाहून ओलेती तुला
कसा होता नि नव्हता व्हायचा पाऊसही

तुला मी थांब म्हणताना तुला अडवायला
कसा वेळीच तेव्हा यायचा पाऊसही

मला पाहून ओला विरघळे रुसवा तुझा
कशा युक्त्या मला सुचवायचा पाऊसही

कशी भर पावसातही आग माझी व्हायची
तुला जेव्हा असा बिलगायचा पाऊसही

आता शब्दांवरी या फक्त उरलेल्या खुणा
कधी स्मरणे अशी ठेवायचा पाऊसही

स्वर-सलील कुलकर्णी
संगीत- सलील कुलकर्णी
गीत- संदीप खरे
अल्बम- नामंजूर

पाऊस असा रुणझूणता

पाऊस असा रुणझूणता
पैंजणे सखीची स्मरली
पाऊल भिजत जाताना
चाहूल विरत गेलेली...

ओले त्याने दरवळले
अस्वस्थ फुलांचे घोस
ओलांडून आला गंध,
निस्तब्ध मनाची वेस

पाऊस सोहळा झाला ,
पाऊस सोहळा झाला कोसळत्या आठवणीचा
कधी उधाणता अन
केव्हा संथ थेंबांच्या संथ लयीचा

नभ नको नको म्हणताना
पाउस कशाने आला
गात्रातून स्वच्छंदी अन
अंतरात घुसमटलेला

स्वर- संदीप खरे, सलील कुलकर्णी
संगीत- सलील कुलकर्णी
गीत- संदीप खरे
अल्बम- सांग सख़्या रे

पाऊस

त्याला पाऊस आवडत नाही,तिला पाऊस आवडतो.
ढग दाटून आल्यावर तो तिच्या तावडीत सापडतो.

मी तुला आवडते पण पाऊस आवडत नाही,
असलं तुझ गणित खरच मला कळत नाही.

पाऊस म्हणजे चिखल सारा पाऊस म्हणजे मरगळ,
पाऊस म्हणजे गार वारा पाउस म्हणजे हिरवळ.

पाऊस कपडे खराब करतो पाऊस वैतागवाडी
पाऊस म्हणजे गार वारा पाऊस म्हणजे झाडी.

पाऊस रेंगाळलेली कामे पाऊस म्हणजे सूटी उगाच,
पावसामध्ये गुपचुप निसटुन मन जाऊन बसतं ढगात.

दरवर्षी पाऊस येतो दरवर्षी अस होतं
पावसावरून भांडण होऊन लोकांमध्ये हसं होतं

पाऊस आवडत नसला तरी ती त्याला आवडते
पावसासकट आवडावी ती म्हणून ती ही झगडते.

रूसून मग ती निघून जाते भिजत राहते पावसात.
त्याचं तिचं भांडण असं ओल्याचिंब दिवसात.


- सौमित्र

पाउस

पाउस कधीचा पडतो
झाडांचि हलति पाने
हलकेच जाग मज आली
दु:खाच्या मंद सुराने

डोळ्यत ऊतरले पाणी
पाण्यावर डोळे फिरती
रक्ताचा उडाला पारा
या नितळ उतरणीवरती

पेटून कशी उजळेन
हि शुभ्र फुलांचि ज्वाला
तार्यांच्या प्रहरापशी
पाउस असा कोसळला

सन्दिग्ध घरांच्या ओळी
आकाश ढवळतो वारा
माझ्याच किनार्यवरती
लाटंचा आज पहारा


- ग्रेस

अग्गोबाई ढग्गोबाई

अग्गोबाई ढग्गोबाई लागली कळ
ढग्गाला ऊन्हाची केवढी झळ
थोडी ना थोडकी लागली फार
डोंगराच्या डोळ्याला पाण्याची धार

वारा वारा गरा गरा सो सो सूम
ढोल्या ढोल्या ढगात ढुम ढुम ढुम
वीज बाई अशी काही तोरयामध्ये खडी
आकाशाच्या पाठीवर छम छम छडी

खोल खोल जमिनीचे उघडून दार
बूड बूड बेडकाची बडबड फार
डुंबायला डबक्याचा करूया तलाव
साबून बिबून नको थोडा चिक्खल लगाव

स्वर- संदीप खरे, सलील कुलकर्णी
संगीत- सलील कुलकर्णी
गीत- संदीप खरे
अल्बम- अग्गोबाई ढग्गोबाई

सरीवर सर..

दूर दूर नभपार डोंगराच्या माथ्यावर
निळे निळे गार गार पावसाचे घरदार
सरीवर सर..

तडातडा गारगार गरागरा फ़िरे वारा
मेघियाच्या ओंजळीत वीज थिजलेला पारा
दूरवर रानभर नाचणारा निळा मोर
मोरपीस मखमल उतू गेले मनभर
सरीवर सर..

थेंब थेंब मोती ओला थरारत्या तनावर
शहार्‍याचे रान आले एका एका पानावर
ओल्या ओल्या मातीतून भिजवेडी मेघधून
फ़िटताना ओले ऊन झाले पुन्हा नवथर
सरीवर सर..

उधळत गात गात पाय पुन्हा परसात
माती मऊ काळी साय हूर हूर पावलात
असे नभ झरताना घरदार भरताना
आले जल गेले जल झाले जल आरपार
सरीवर सर..

अशा पावसात सये व्हावे तुझे येणेजाणे
उमलते ओले रान रान नव्हे मन तुझे
जशी ओली हूर हूर थरारते रानभर
तसे नाव तरारावे माझे तुझ्या मनभर
सरीवर सर..

स्वर- संदीप खरे
संगीत- संदीप खरे
गीत- संदीप खरे
अल्बम-दिवस असे की

गारवा

ऊन जरा जास्त आहे, दरवर्षी वाटतं..
भर ऊन्हात पाऊस घेऊन, आभाळ मनात दाटतं..
तरी पावलं चालत राहतात, मन चालत नाही,
घामाशीवाय शरीरामध्ये कुणिच बोलत नाही..
इतक्यात कुठून एक ढग सूर्यासमोर येतो,
ऊन्हामधला काही भाग पंखांखाली घेतो..
वारा उनाड मुलासारखा सैरवैरा पळत राहतो,
पाना-फुला-झाडांवराती, छपरावरती चढून पाहतो..
दुपार टळुन संध्याकाळचा सुरू होतो पुन्हा खेळ,
ऊन्हामागुन चालत येते गार गार कातार वेळ..
चक्क डोळ्यांसमोर ऋतू कूस बदलून घेतो..
पावसा आधीच ढगांमधे कुठून गारवा येतो?

गारवा.. वार्‍यावर भिर भिर भिर पारवा नवा नवा..
प्रिये नभात ही चांदवा नवा नवा

गवतात गाणे झुलते कधीचे
हिरवे किनारे हिरव्या नदीचे
पाण्यावर सर सर सर काजवा नवा नवा
प्रिये मनातही ताजवा नवा नवा

आकाश सारे माळून तारे
आता रूपेरी झालेत वारे
अंगभर थर थर थर नाचवा नवा नवा
प्रिये तुझा जसा गोडवा नवा नवा..

गीत - सौमित्र
संगीत - मिलिंद इंगळे
स्वर - मिलिंद इंगळे